Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος 12-13 του ΚΕ!


Το νέο τεύχος 12-13 του περιοδικού Κοινωνικές Επιστήμες, με τίτλο «Για την Ελλάδα του '21» είναι πλέον διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία! Ένα τεύχος αφιερωμένο στον εθνικό εορτασμό των 200 χρόνων του ελληνικού κράτους υπό μία κοινωνιολογική σκοπιά. Χαιρόμαστε πολύ γιατί συνεχίζουμε να είμαστε μια ξεχωριστή φωνή στην κοινωνιολογία της χώρας και, από το 2012, εκδίδουμε κάθε χρόνο ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον περιοδικό. Καλούμε όλο τον κόσμο που εκτιμά την προσφορά μας να αγοράσει το περιοδικό, το οποίο, όπως πάντα, κυκλοφορεί με τιμή 20 ευρώ. Τέλος, θέλουμε να ευχαριστήσουμε τις εκδόσεις Ινστιτούτο του Βιβλίου-Καρδαμίτσα που μας βοήθησαν να φέρουμε εις πέρας το έργο μας.


Συνοπτική περιγραφή του τεύχους από τον διευθυντή του ΚΕ Νίκο Παναγιωτόπουλο:


Τα άρθρα που συγκροτούν το αφιέρωμα του παρόντος τεύχους, πέρα και μέσα από τα διαφορετικά αντικείμενά τους, αποτελούν μια μικρή συμβολή στη διερεύνηση του τρόπου (ανα)παραγωγής της ελληνικής κοινωνίας όπως θα μπορούσε να τον εξετάσει μια, ακόμα σχεδόν ανύπαρκτη στο εθνικό μας επιστημονικό πεδίο, οικονομική κοινωνιολογία των στρατηγικών οικονομικής και κοινωνικής επιβίωσης και αναπαραγωγής των κοινωνικών υποκειμένων και των οικογενειών τους, δηλαδή βασισμένη στην αναγκαία ρήξη με τον κοινωνικά και ιστορικά οροεξαρτημένο περιορισμένο ορισμό του οικονομικού που κληρονόμησε η κοινωνιολογία από την οικονομική επιστήμη – και όχι μόνο στο ελληνικό επιστημονικό πεδίο. Πρόκειται, πράγματι, για μια προσπάθεια να καταδειχθεί πώς και πόσο αναγκαία είναι μία κοινωνιολογία που θα αρνηθεί να μεταφέρει μηχανιστικά στον δικό της χώρο ανάλυσης εργαλεία και κατηγορίες σκέψης που σφυρηλατήθηκαν στην οικονομική ανάλυση των μακροοικονομικών φαινομένων• πώς και πόσο αναγκαία είναι να αποδεχτεί πως κάθε ατομικό ή συλλογικό υποκείμενο, δηλαδή, ανάλογα με την υιοθετούμενη προοπτική ανάλυσης (τάξη, οργάνωση, νοικοκυριό κτλ.), στην προσπάθεια παραγωγής και αναπαραγωγής της υλικής και κοινωνικής του ύπαρξης, δηλαδή συντήρησης, αύξησης και μεταβίβασης του υλικού και συμβολικού κεφαλαίου που κατέχει, επεξεργάζεται στρατηγικές των οποίων η οικονομία συγκροτεί ένα είδος πρακτικής επιστήμης• και πως οι πρακτικές του, μέσα κυρίως από την προσπάθειά του να πληρωθούν οι όροι που θα επιτρέψουν τη δυνατότητα επεξεργασίας ανάλογων στρατηγικών, αποτελούν παραδειγματικές μεθόδους αυτής της πρακτικής επιστήμης• πώς και πόσο αποτελεσματικά θα επιτραπεί έτσι, αναμφίβολα, η σύλληψη των σχέσεων μεταξύ των συμπεριφορών και των στάσεων των κοινωνικών υποκειμένων που οι κατηγορίες σκέψης της καθαρής οικονομικής επιστήμης τείνουν να απομονώσουν ή, ενίοτε, να αποκλείσουν από το πεδίο παρατήρησής τους και από τις αρχές του επαρκούς λόγου τους, τόσες και τόσες συμπεριφορές, δηλαδή, οι οποίες εγγράφονται, μέσα στην αυστηρή λογική του οικονομικού, συχνά ως «ακατάλληλες» –αν όχι ανορθολογικές– συμπεριφορές και μπορούν να περιγραφούν ως εγγενώς οικονομικές στο μέτρο που στοχεύουν στη μεγιστοποίηση της αποδοτικότητας ή στη διατήρηση διαφόρων κοινωνικών συμβόλων οικονομικής και κοινωνικής αξίας.


Κοντολογίς, το αφιέρωμα του παρόντος τεύχους αποσκοπεί να συμβάλει στην κατάδειξη του γεγονότος πως οι οικονομικές και κοινωνικές επιστήμες, οι οποίες θα ενέτασσαν στη μελέτη των «οικονομικών πρακτικών» τη γενική μελέτη της οικονομίας των πρακτικών, θα μπορούσαν να καταλύσουν τις επιστημολογικές και επιστημονικές διαιρέσεις και τα συστήματα κρατικής σκέψης που τους επιβάλλονται μέσω του κοινωνικού ορισμού του πεδίου αντικειμενικότητάς τους, και να συλλάβουν, μέσα στην ευρύτερη προοπτική μιας κοινωνιολογίας (του μετασχηματισμού) του συστήματος στρατηγικών αναπαραγωγής, την ενότητα των καθημερινών στρατηγικών αναπαραγωγής μέσω της αναζήτησης της αρχής της συστηματικότητας και της σταθερότητάς τους, δηλαδή της ταξικής έξης (προϊόν και η ίδια καθορισμένων οικονομικών και κοινωνικών όρων), της γενεσιουργού αυτής γραμματικής των πρακτικών και στρατηγικών. Και όπως, πολύ συχνά, τα επιστημολογικά διακυβεύματα αποτελούν και πολιτικά και κοινωνικά διακυβεύματα, η συμβολή αυτή προσφέρεται και στην υπηρεσία εκείνων των δράσεων του φετινού εθνικού εορτασμού οι οποίες αποσκοπούν στη συγκρότηση μηχανισμών εθνικού αναστοχασμού της «ελληνικής κοινωνίας», όπου, σήμερα, σε πολλούς τομείς του ελληνικού κοινωνικού πεδίου, η διάρρηξη της σχέσης μεταξύ οικονομικού και κοινωνικού παράγοντα είναι σχεδόν ριζική.